جدا كرد و پيكرش را به بيرون قصر انداخت . سپس وحشت زده نزد عبيدالله بازگشت و گفت : هنگامى كه مسلم را به قتل رساندم ناگهان ديدم مردى سياه چهره و زشت در برابرم ايستاده و انگشتان خود را به دهان گرفته است ، من با مشاهدهء آن بسيار ترسيدم ! « 1 » مسلم بن عقيل در هشتم ذى الحجه سال 60 هجرى در كوفه به شهادت رسيد « 2 » . و سر مباركش را همراه با سر هانى بن عروه به شام فرستادند . يزيد دستور داد تا آنها را بر سر در يكى از دروازه‌هاى شهر دمشق آويختند « 3 » . پيكرش را نيز در بازار قصاب‌هاى كوفه بر روى زمين كشاندند و سپس در همان جا به دار آويختند « 4 » . سه روز پس از شهادتش ، عمر بن سعد بر او نماز خواند ، كفن كرد و سپس در كنار دار الاماره به خاك سپرد « 5 » . به روايتى ، مردم قبيلهء مذحج پيكرش را در كنار دار الامارهء كوفه به خاك سپردند « 6 » . گفته شده است كه ابن زياد براى اينكه بتواند رفت و آمد شيعيان را زير نظر بگيرد و يا آنان نتوانند در سوگ مسلم عزادارى كنند اين محل را براى دفن وى تعيين كرد « 7 » خبر شهادت مسلم به وسيلهء يكى از اهالى كوفه به نام بكر بن معنقه « 8 » در شَراف « 9 » يا ثعلبيه « 10 » به امام حسين عليه السلام رسيد . امام عليه السلام از شنيدن آن بسيار اندوه‌گين شد و گريست « 11 » و سپس فرمود : « إنا لله و انالليه راجعون ، رحمت خدا بر او باد . » و اين سخن را چند بار تكرار كرد . همچنين فرمود : از اين پس زندگى بىمعنا است و خيرى ندارد « 12 » بستگان مسلم نيز به شدّت بر آشفتند و گفتند : انتقام مسلم را خواهيم گرفت « 13 »

--> ( 1 ) . الفتوح ، ج 5 ، ص 102 - 104 . مقتل الحسين عليه السلام ، خوارزمى ؛ ج 1 ، ص 306 ، انوارالهدى . ( 2 ) . گفته شده وى به دست راشد بن صرد بن عتبه به شهادت رسيد . ( لباب الانساب ، ج 1 ، ص 379 ) . ( 3 ) . الفتوح ، ج 5 ، ص 105 و 108 . ( 4 ) . الفتوح ، ج 5 ، ص 110 ؛ تاريخ الطبرى ، ج 5 ، ص 379 ، دارالمعارف . ( 5 ) . لباب الانساب ، ج 1 ، ص 397 ؛ تاريخ الاسلام ، ج 4 ، ص 146 . ( 6 ) . مراقد المعارف ، ج 2 ، ص 318 . ( 7 ) . الشهيد مسلم بن عقيل ، مقرم ، ص 255 . ( 8 ) . انساب الاشراف ، ج 3 ، ص 379 . ( 9 ) . العقد الفريد ، ج 5 ، ص 128 . ( 10 ) . الكامل فى التاريخ ، ج 4 ، ص 42 . ( 11 ) . الفتوح ، ج 5 ، ص 110 . ( 12 ) . تاريخ الطبرى ، ج 5 ، ص 397 و 398 ، دارالمعارف . ( 13 ) . تاريخ الطبرى ، ج 5 ، ص 397 ، دارالمعارف .